Verhalen uit de toekomst by Asimov Isaac

Author:Asimov, Isaac [Asimov, Isaac]
Language: nld
Format: epub
Tags: Science Fiction
ISBN: 90 229 1318 X
Publisher: Het Spectrum
Published: 2013-04-28T22:00:00+00:00

Ik redeneerde als volgt. Vooraanstaande industriëlen zijn geen geregelde ruimtevaarders; ze doen hun zaken liever per transvideo af. Als ze al eens naar een interstellaire topconferentie moeten, zoals deze drie waarschijnlijk, zouden ze spaceoline gebruiken. Ten eerste, omdat ze te weinig ervaring met de ruimte hadden om erbuiten te kunnen. En ten tweede, omdat spaceoline een dure grap is, en daar zijn industriëlen altijd voor te vinden. Ik ken hun psychologie.

In dit geval gold dat alleen maar voor twee van de drie. De man met de contrabande kon geen spaceoline riskeren - zelfs niet tegen ruimteziekte. Onder de invloed van spaceoline, zou hij de contrabande kunnen weggooien of weggeven of erover praten. Hij moest zichzelf wel in bedwang houden.

Kinderspel dus en ik wachtte rustig af.

De Antares Giant was op tijd en mijn beenspieren trilden om er van door te gaan, zodra ik die moorddadige rat van een smokkelaar in zijn kraag gegrepen en bij Rog afgeleverd had.

De eerste die binnengebracht werd, was Lipsky. Hij had dikke vlezige lippen, bolle wangen, bijna zwarte wenkbrauwen en grijzend haar. Hij keek me aan en ging zitten. Hij zat dik onder de spaceoline.

Ik zei: 'Goedenavond, meneer.'

Hij zei met een dromerige stem: 'Heer en dame in driekwartsmaat van de hoed door het land van de boer ploegt de voor.'

Dat was de spaceoline. De menselijke geest raakte uit de knoop en ging op drift. Ieder woord volgde in vrije associatie op het vorige.

De volgende die binnenkwam, was Andiamo Ferrucci. Hij had een zwarte snor, lang vettig haar, een olijfkleurige en door pokputjes geschonden huid'. Hij ging tegenover ons zitten.

Ik vroeg: 'Hoe was de reis?'

Hij zei: 'Rijst met krentenbrood de ander z'n dood als een pier op het droge met hier en daar een bui.'

Lipsky zei: 'Buigt de boom in het bos niet meer zien donkere dagen voor Kerstmis vogels vlieden op wijde vlucht.'

Ik grinnikte. Harponaster moest dus de schuldige zijn. Ik hield mijn injectiepistool in de palm van mijn hand en had de magnetische handboeien klaar om hem te grijpen.

En toen kwam Harponaster binnen. Hij was lang en mager, met een leerachtige huid en een bijna kale schedel. Hij leek veel jonger dan op de trimensionale foto die ik van hem gezien had. En hij zat tot over zijn oren onder de spaceoline.

Ik zei: 'Verrek!'

Harponaster zei: 'Trek aan het touw van de slager verkoopt bloedworst in eindeloze deining.'

Ferrucci zei: 'Zeeën en oceanen onder de druk van inktvissen en drie emmertjes water halen.'

Lipsky zei: 'Kale pingpongballen hop.'

Ik staarde van de een naar de ander, terwijl ze hun onzin spuiden in telkens kortere zinnen, tot de stroom eindelijk helemaal opdroogde.

Er was geen twijfel aan mogelijk. Een van hen speelde een rol. Hij was niet op zijn achterhoofd gevallen en had begrepen dat het afzien van spaceoline hem zou verraden. Misschien had hij de een of andere beambte omgekocht en een saline-injectie gekregen of het gevaar op een andere manier omzeild.

Een van hen zat zich aan te stellen. Zoiets was gemakkelijk genoeg te imiteren. Komiekelingen op de videovisie maken daar bijna dagelijks gebruik van.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.